دریافت داده یکی از پر کاربردترین کارهای برنامه نویسان می باشد، شاید بتوان گفت "برنامه نویسی چیزی به جز بازی با داده ها نیست" و بنده کاملا به این جمله معتقدم ؛ زیرا اگر به نرم افزارهای اطراف خود به دقت توجه نمایید ، متوجه این نکته می شوید که همه نرم افزارها کاری به جز بازی با داده انجام نمی دهند، از این رو عملیات CRUD بین برنامه نویسان بسیار گفته می شود ، به طوری که اگر به صحبت های چند برنامه نویس گوش کنید احتمال شنیدن عبارت CRUD در بین جملات آنها بسیار زیاد می باشد...
CRUD چهار عمل اصلی است که روی داده ها انجام می شود و شامل CREATE ، READ (Retrieve) ، UPDATE و DELETE می باشد ، در نهایت بقیه کاری که در نرم افزارها ممکن است انجام شود،  عملیات های محاسباتی می باشد.
Entity Framework یک پترن بسیار جذاب برای برنامه نویسان می باشد که با بررسی دقیق آن متوجه می شویم که Context آن نوعی پترن با نام Unit Of Work می باشد. (برای اطلاعات بیشتر درباره این پترن بسیار جذاب می توانید به اینجا مراجعه نمایید)
در ادامه در این پست آموزشی درباره عملیات READ صحبت خواهیم نمود و دریافت اطلاعات از منبع داده (دیتابیس) با کمک Entity Framework را بررسی خواهیم نمود.

در Entity Framework توابعی برای دریافت اطلاعات وجود دارند که عبارتند از:
First - FirstOrDefault - Single - SingleOrDefault - Find - ToList

اولین نکته ای که می توان درمورد توابع فوق بیان نمود این است که اجرای این دستورات موجب اجرا یک کد SQL روی دیتابیس می شود و در نتیجه خروجی این توابع داده می باشد.
من به شخصه دوست دارم اسم این توابع را توابع اجرایی بنامم ، زیرا این توابع موجب اتصال به دیتابیس و اجرای یک کد SQL روی آن و دریافت اطلاعات از دیتابیس می شوند.
در توضیح بیشتر باید بیان نمایم که خروجی تمامی توابع Entity Framework الزاما داده نیست و بسیاری از توابع خروجی از نوع IQueryable می باشد ، IQueryable در اصل دستور SQL می باشد و بنابراین داده نیست و برای تبدیل شده به داده می بایست بوسیله یکی از توابع فوق روی دیتابیس اجرا شوند.
شاید بپرسید "خوب ، خروجی IQueryable به چه درد ما می خوره ؟"
در جواب باید خدمتتون عرض کنم که این نوع خروجی یکی از جاذبه های Entity Framework می باشد ، بطوری که شما می توانید چندین خروجی را با هم ادغام نمایید
به تکه کد زیر توجه نمایید :


در خط اول تکه کد بالا  از کانتکس Entity Framework یک شیء ایجاد کرده ایم.

در ادامه ملاحظه می نمایید که درون query1 و query2 و query3 داده ای وجود ندارد و همه آنها حاوی دستور SQL می باشند (نوع این اشیاء IQueryable است)

خاصیت جالب اشیاء IQueryable این است که می توانید روی آنها شرط جدیدی بگذارید و در نتیجه شیء جدیدی از نوع IQueryable ایجاد نمایید ، بدون اینکه سرباری روی سرور داشته باشید (تا وقتی روی اشیاء IQueryable کار می کنید و از توابع اجرایی بیان شده در ابتدای این مقاله استفاده نمی نمایید ، هیچ اتصالی به دیتبایس انجام نمی شود و در نتیجه هیچ سرباری روی سرور نخواهید داشت)

به شخصه بیشترین استفاده ای که از IQueryable کرده ام ، ایجاد کوئری های پویا در جستجوی های پیشرفته بوده است ، بصورتی که شما می توانید بصورت پویا بر اساس پر بودن فیلدهای فرم جستجویتان به کررات شرط هایی به شیء IQueryable تان اضافه نمایید و در پایان شیء حاصل را توسط توابع اجرایی روی دیتابیس اجرا نمایید و خروجی آن را (که مسلما داده است) درون صفحه به کاربرتان نمایش دهید.

در کد فوق بنده در خط آخر به کمک تابع اجرایی ToList موجب اجرای دستور SQL موجود در شیء query3 بر روی دیتابیس شده ام و در نتیجه خروجی من از نوع داده است.

نکته جالب استفاده از IQueryable این است که Where های شما با هم AND می شوند و در اصل 2 دستور زیر با هم برابرند :



در کد فوق query2 و query3 با یکدیگر برابر می باشند.


حال که به اهمیت IQueryable اشاره ای داشتیم و تفاوت توابع غیر اجرایی مانند Where و OrderBy را با توابع اجرایی مانند ToList و First فرا گرفتید، بهتر است به موضوع اصلی این پست که تفاوت توابع اجرایی با یکدیگر است بپردازیم.

تابع First :
این تابع فقط در زمانی استفاده می شود که مطمئن باشید خروجی این تابع یک رکورد (یک شیء) یا بیشتر از یک رکورد می باشد ، بنابراین اگر خروجی نال باشد (هیچ رکوردی بر نگشته باشد) تابع Exception آزاد خواهد کرد.
معمولا به دلیل حساسیت بالای این تابع و امکان بروز خطا (Exception) خیلی کم از این تابع استفاده می نماییم.
دقت نمایید که این تابع معادل دستور TOP 1 در SQL می باشد و بنابراین در صورتی که خروجی شامل چندین رکورد می باشد این تابع اولین رکورد را برای ما برمی گرداند.

تابع FirstOrDefault :
این تابع همانند تابع First می باشد ، با این تفاوت که در صورتی که خروجی حاوی داده نباشد (هیچ رکوردی بر نگردد) تابع مقدار نال برمی گرداند و ارور نمی دهد.
معمولا در کدهایمان بیشتر تمایل داریم از این تابع استفاده نماییم ، به نحوی می توان گفت به دلیل عدم بروز خطا در این تابع ، این تابع بهترین تابع برای دریافت یک رکورد از دیتابیس می باشد. (در بین برنامه نویسان بیشترین کاربرد را این تابع دارد)

باید توجه داشته باشید که اضافه شدن OrDefault به اسامی توابع دلیل بر این مورد دارد که اگر خروجی تابع دارای هیچ داده (رکوردی) نباشد ، تابع مقدار پیش فرض که همانا مقدار نال (NULL) است را بر می گرداند.

نکته قابل توجه دیگر این است که از آنجایی که خروجی توابعی که درون اسم آنها عبارت OrDefault می باشد ممکن است مقدار نال باشد ، در استفاده از خروجی این توابع باید دقت نمایید و حتما قبل از استفاده از خروجی  نال نبودن خروجی را بررسی نمایید تا در زمان استفاده از آن به خطا بر نخورید

به تکه کد زیر توجه نمایید:


در کد فوق در صورتی که من شرط if را قرار ندهم ، در زمان استفاده از شیء data جهت پر کردن لیبل ها ، در صورتی که خروجی تابع FirstOrDefault مقدار نال باشد ، شیء data حاوی مقدار نال بوده و با خطا مواجه خواهیم شد.
مقالات آموزشی دانشجویی برنامه نویسی و الکترونیک و شبکه


تابع Single :
این تابع تقریبا عملکردی مشابه تابع First دارد ، با این تفاوت که معادل دستور TOP 1 در SQL نمی باشد و بنابراین دیگر همانند تابع First در مقابل خروجی های بیش از یک رکورد ایمن نمی باشد و در این صورت خطا (Exceprion) آزاد می نماید.
به بیان دیگر می توان گفت معادل بوذن دستور First با دستور TOP 1  در SQL این قابلیت را به تابع First داده است که در صورتی که با چندین رکورد مواجه شد ، اولین رکورد آن را برگرداند و بنابراین اروری نخواهیم داشت ، ولی در تابع Single ما باید فقط و فقط یک رکورد خروجی داشته باشیم و کمتر یا بیشتر از یک خروجی موجب بروز خطا (Exceprion) در کد ما خواهد شد که اصلا با ذائقه برنامه نویسان جور نیست

بنابراین باید بسیار در استفاده از این تابع دقت نمایید تا کد شما دچار خطا نشود.
(معمولا به دلیل احتمال بالای خطا در این تابع ، از آن استفاده نمی نماییم)


تابع SingleOrDefault :
این تابع مشابه تابع Single می باشد ، با این تفاوت که در برابر عدم وجود خروجی مقاوم است و دیگر ارور نمی دهد و مقدار نال بر می گرداند ، ولی کماکان در برابر تعداد بیش از یک رکورد در خروجی ضعف دارد و خطا می دهد.
همچنین همانطور که قبلا بیان شد ، توصیه می شود قبل از استفاده از خروجی توابعی که درون اسمشان OrDefault وجود دارد ، ابتدا نال نبودن خروجی را بررسی نمایید.
به تکه کد زیر توجه نمایید :


تابع ToList :
این تابع برای دریافت لیستی از رکورد ها می باشد و تعداد رکورد های خروجی اصلا برایش مهم نیست، بدین معنی که بدون خروجی ، یک رکورد و یا چندین رکورد اصلا برای آن اهمیتی ندارد و خروجی را در قالب یک کالکشن از نوع List جنریک بر می گرداند که می تواند شامل آیتم هایی باشد و یا خالی باشد.
این تابع برای دریافت لیستی از داده ها مناسب می باشد و برای دریافت یک رکورد استفاده نمی شود.

به تکه کد زیر توجه نمایید:


ملاحظه می نمایید که یکی از بهترین روش ها برای پر کردن کنترل های داده ای ، استفاده از تابع ToList می باشد.
مقالات آموزشی دانشجویی برنامه نویسی و الکترونیک و شبکه


تابع Find :
این تابع برای یافتن یک رکورد با کمک فیلد PrimatyKey می باشد ، تفاوت اصلی این تابع با بقیه توابع فوق این است که توابع فوق از درون دیتابیس داده را بر می گرداندند ولی این تابع از درون حافظ داده ها را بر می گرداند.
همانطور که می دانید EntityFramework یک نسخه از کل داده ها را روی حافظه کش می کند ، تابع Find در اصل درون کش EntityFramework را می گردد و داده مورد نظر را بر می گرداند.
البته بصورت دقیق نمی دانم که سیستم کش EntityFramework  به چه صورت می باشد و آیا حتما می توان انتظار داشت که همه اطلاعات دیتابیس درون کش EntityFramework  وجود داشته باشد ، ولی تا جایی که می دانم ، وقتی یک دیتایی را یکبار از طریق EntityFramework  از دیتبایس دریافت نمایید ، آن دیتا درون کش EntityFramework  قرار می گیرد.
(بررسی جزئیات دقیق تر این مورد را به خود شما می سپارم :دی )

تکه کد زیر طریقه استفاده از آن را نمایش می دهد:


توجه نمایید که باید حتما در ورودی تابع ، شرط مورد نظر را بر اساس ستون PrimaryKey دیتابیس بدهید.
همچنین باید توجه داشته باشید که در صورتی که خروجی یافت نشود، این تابع مقدار NULL را بر می گرداند ، بنابراین همانند توابعی که درون اسمشان عبارت OrDefault وجود داشت ، قبل از استفاده از خروحی این تابع نیز باید ابتدا نال نبودن خروجی را بررسی نمایید و سپس از خروجی آن استفاده کنید.

این تابع بین برنامه نویسان حرفه ای از محبوبیت زیادی برخوردار است و تنها ایرادش این است که فقط بر اساس ستون PrimaryKey می توان روی خروجی شرط گذاشت و برای گذاشتن سایر شروط باید از تابع Where قبل از آن استفاده نمایید.

نکته دیگر توابع اجرایی در نحوه استفاده از آنان می باشد ، همه توابع اجرایی فوق را می توانیم بصورت زیر نیز استفاده نماییم :

بصورتی که شرط فیلتر کردن خروجی را می توانیم در خود تابع وارد نماییم و دیگر نیازی به نوشتن تابع Where در قبل از آن نمی باشد ، البته استفاده از روش فوق و یا روشی که در بالای این پست بکار بردیم (همانند کد زیر) هیچ فرقی با هم ندارد و کاملا سلیقه ای می باشد.


بنابراین این شمایید که باید تصمیم بگیرید از کدام یک از 2 کد فوق استفاده نمایید ، در عمل خروجی و کارکرد هر دو کد فوق یکسان می باشد.
خوب ، دریافت داده از EntityFramwork تقریبا نکته دیگه ای نداره ...
امیدوارم از این پست آموزشی لذت برده باشید.
خوشحال میشم اگر نظر شما در مورد این پست رو بدونم...
یا حق

نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 22 مهر 1395    | توسط: ح.م    | طبقه بندی: آموزش Entity Framework،     | نظرات()