اگر تا به حال برنامه نویسی سی شارپ انجام داده باشید و در حوزه برنامه نویسی فعال بوده باشید ، با احتمال زیاد نام دستور virtual را به کررات شنیده اید و حتی شاید از آن در برنامه های خود استفاده نیز کرده باشید ، ولی آیا به واقع می دانید که کاربرد اصلی آن چیست ؟
شاید دوستانی که MVC کار کرده باشند بیشتر با این دستور دست و پنجه نرم کرده باشند تا دوستانی که به شکل سنتی با ASP.Net WebFrom کار می نمایند ، البته شاید دوستان ناراحت بشن که من وب فرم را با عنوان روش سنتی یاد می کنم ، ولی خوب این دوستان اگر به ام وی سی مراجعه نمایند ، شوکه میشن که چقدر دستشون توی ام وی سی بازه و اینکه چقدر معماری قشنگی داره ...
در توضیح این مطلب باشد عرض کنم که مدت ها بود به این موضوع فکر می کردم که بخشی از کند بودن پروژه های وب فرم به دلیل رندر شدن کنترل های ASP.Net به تگ های HTML ای است که در ام وی سی تقریبا میشه گفت مهر تاییدی به فکر من زده شده و کلا دیگه خبری از کنترل های ASP.Net نیست

در کل بی خیال این حرف ها ، بهتره بریم سر اصل مطلب.
فرض کنین شما کلاسی دارین که یک رویداد (Event) یا تابع درون اون داره ، فرض کنین کلاس شما قراره DLL بشه و DLL اون در اختیار همکار شما قرار بگیره ؛ همکار شما DLL رو توی پروژه اش استفاده می کنه و در این حین نیاز پیدا می کنه که قبل یا بعد از اجرای تابع شما یک سری کد رو اجرا کنه !
فرض کنین می خواد یک سیستم لاگ بسازه که هر بار Event موجود در DLL شما اجرا شد ، درون دیتابیس یک لاگ ذخیره بشه...
بعنوان مثال می تونیم اینجوری فرض کنیم که شما یک DLL برای عملیات لاگین نوشته اید که وقتی لاگین با موفقیت انجام میشه ، یک Event با عنوان SuccessLogin اجرا میشه و یک سری داده رو درون کوکی یا سشن ذخیره میکنه.
حال همکار شما درون پروژه ای این DLL رو استفاده کرده ولی مشتری از اون خواسته که پروژه اش دارای سییتم لاگ باشه و تمامی آی پی و تاریخ لاگین های موفق درون دیتابیس ثبت بشه.

مقالات آموزشی دانشجویی برنامه نویسی و الکترونیک و شبکه
خوب در چنین مواردی باید چکار کرد ؟

اینجاست که دستور Virtual به کمک شما می تونه بیاد.
کافی است شما تابع Event تون رو بصورت Virtual بنویسین:


در کد نمونه بالا مشاهده می نمایید که ما تابع Event مون رو بصورت Virtual ساخته ایم.

حال همکار شما می تونه DLL شما رو بدین صورت استفاده کنه :


مشاهده می نمایید که بدین صورت همکار شما می تواند یک کلاس جدید بسازد ، سپس کلاس جدید را از کلاس شما ارث بدهد و سپس متد مورد نظر را Override نماید.
درون متد Override شده همکار شما می تواند به راحتی کدهای مورد نظر را قبل یا بعد از اجرا کد تابع اصلی (تابعی که Override شده است) اضافه نماید و در هر زمان که نیاز داشت به کمک دستور base می تواند تابع اصلی را اجرا نماید.
بدین صورت می توان نتیجه گرفت که دستور Virtual دو خاصیت جدید را به کلاس شما می دهد:
  1. امکان تغییر کامل رفتار تابع را به کلاس های فرزند می دهد. بدین صورت که در صورتی که در مثال بالا همکار شما درون تابع از دستور base استفاده ننماید ، در اصل همکار شما بصورت کامل رفتار تابع شما را تغییر داده است
  2. امکان تغییر جزئی رفتار تابع را به کلاس های فرزند می دهد. بدین صورت که به کلاس های فرزند این امکان را می دهد که یک سری کد در قبل یا بعد از اجرا تابع شما اجرا نمایند که در مثال بالا به عینه می توانید این موضوع را مشاهده نمایید که همکار شما بطور مثال کدهای ثبت لاگ را در قبل یا بعد از اجرای کدهای تابع شما (تابع کلاس پدر) اضافه نموده است.

دوستانی که MVC  یا Entity Framework Code First کار می کنن و بالاخص دوستانی که E.F Code First کار می کنن ، به کررات کلاس هایی مشابه کلاس زیر را ساخته اند و بیشتر موضوع این پست را لمس کرده اند.

در کد فوق مشاهده می نمایید که در کد نویسی Migration در E.F Code First نیز مایکروسافت بصورت Virtual تابع Seed را ساخته است که این امکان را به ما می دهد که بتوانیم کدهایی را درون این تابع اضافه نماییم.

(تابع Seed تابعی است که در زمان ساخت دیتابیس اجرا می شود که توضیح تفصیلی این تابع خارج از بحث پست ما می باشد)

امیدوارم از این آموزش لذت برده باشید

نوشته شده در تاریخ شنبه 29 فروردین 1394    | توسط: ح.م    | طبقه بندی: آموزش سی شارپ،     | نظرات()